Συστήματα με βάση διαλύτη έναντι συστημάτων χωρίς διαλύτη: Πώς συμπεριφέρονται διαφορετικά τα πρόσθετα

1Η κρυφή μεταβλητή που αλλάζει τα πάντα.
Γιατί ένας αποσφενωτής υψηλών επιδόσεων σε συστήματα με βάση διαλύτες προκαλεί κρατήρες σε εποξείδιο χωρίς διαλύτες; Γιατί το ίδιο μέσο ισοπέδωσης απαιτεί εντελώς διαφορετικό χρόνο στα δύο συστήματα;
Η απάντηση έγκειται σε μια συχνά παραβλεπόμενη μεταβλητή:Η παρουσία ή απουσία διαλύτη δεν αλλάζει μόνο το μέσο αλλά ξαναγράφει τους κανόνες του παιχνιδιού για την πρόσθετη συμπεριφορά.

2. Το χαμένο "Buffer συμβατότητας"
Οι διαλύτες λειτουργούν ωςχημικό αποθέμαΣε συστήματα χωρίς διαλύτες, αυτό το απόθεμα εξαφανίζεται.“προσωπικός” χημικός διάλογοςΟποιαδήποτε διαφορά στην πολικότητα, τη διαλυτότητα ή την αντιδραστικότητα ενισχύεται δραματικά.
Ένας αποσφουγγαριστής από σιλικόνη, ασυμβίβαστος με το επωξικό, δεν θα διασκορπιστεί, θα σχηματίσει μικροτρυπίδες που θα γίνουν πυρήνες κρατήρα.

3. Νέοι κανόνες: Το πλαίσιο αξιολόγησης της “διάλυσης”
Η επιλογή των πρόσθετων για τα συστήματα χωρίς διαλύτες απαιτεί μια νέα νοοτροπία.Κριτήρια ∆ιαλύσεως:

• Πρώτα η χημική συγγένεια.Επιλέξτε πρόσθετες ύλες δομικά παρόμοιες με τη ρητίνη ή με ειδικές ομάδες αλληλεπίδρασης (π.χ. OH/NH2 για το επωξικό).

• Δοκιμάστε διαφορετικά:Αντικαταστήστε τις δοκιμές αραίωσης μεΔοκιμή συμβατότητας μικροφάσης(παρατηρείται η σταθερότητα της διασποράς και η σαφήνεια στην ίδια την ρητίνη).

• Προσέξτε την αντίδραση:Βεβαιωθείτε ότι τα πρόσθετα δεν παρεμβαίνουν στη χημεία της στεγνώσεως.

Οι πρόσθετες ύλες δεν είναι πλέον “ενσωματωμένες μονάδες”, αλλά χημικά δομικά στοιχεία της σύνθεσης.

4Τοποθέτηση στην πράξη: Η επαλήθευση σε τρία στάδια
Η θεωρία δεν σημαίνει πολλά χωρίς ένα σαφές μονοπάτι για την εφαρμογή.δομημένη μέθοδος επαλήθευσης:

1. Εικόνα:Χρησιμοποιήστε παραμέτρους διαλυτότητας και μοριακή προσομοίωση για την κατάταξη της συμβατότητας.

2. Επιβεβαίωση:Συνδυάζεται μικροσκόπηση θερμού σταδίου και ρεολογία για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς της φάσης και της ιξώδους της υπό θερμότητα / κοπή.

3. Συμπεριγραφή:Δοκιμή για ελαττώματα υπό πραγματικές συνθήκες εφαρμογής (εκχύλιση έναντι ψεκασμού).

Μόνο μετά από αυτή τη διαδικασία μπορεί μια πρόσθετη ύλη να∆ιασπάστε την πιστοποίηση τουγια την απαλλαγή από διαλύτες.

5Η πραγματική αλλαγή: Από την εύρεση εργαλείων στην ανάπτυξη ικανοτήτων
Η επιτυχία των συστημάτων χωρίς διαλύτες δεν έχει να κάνει με την εύρεση ενός "ισχυρότερου" πρόσθετου.οικοδόμηση νέας ικανότητας.
Πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από το∆εδοχή ∆εδοχήότι οι διαλύτες παρέχονται και να αναπτύξουν πιο αιχμηρόχημική όρασηκαιΔιαδικασία διαίσθησηςΑυτό απαιτεί νέα εργαλεία (όπως αναλυτές δυναμικής επιφανειακής τάσης) και πρωτόκολλα δοκιμών που επικεντρώνονται στην εφαρμογή.

Η επιτυχία ανήκει στις ομάδες που ολοκληρώνουν τη μετάβαση από την προσαρμογή με βάση την εμπειρία στο συστηματικό σχεδιασμό.